Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2013

Ανάπτυξη και όρια

[…]

Η αυτοπεποίθηση είναι αυτό που κάνει τους γονείς θετικούς, δυνατούς και τους δίνει τα ηνία. Όταν η αυτοπεποίθηση είναι σε υψηλά επίπεδα τα καθημερινά προβλήματα μοιάζουν με μικροσκοπικούς λοφίσκους.


Η αυτοπεποίθηση προωθεί την αποτελεσματική πειθαρχία, που βελτιώνει τη συμπεριφορά των παιδιών και μακροπρόθεσμα σχηματίζει σε μεγάλο βαθμό τη βάση της αυτοπεποίθησης του ίδιου του παιδιού.


Και πως γίνονται παιδιά με αυτοπεποίθηση; Όταν λαμβάνουν όπως επίσης προαναφέρθηκε σαφή και ξεκάθαρη ανατροφή, με άλλα λόγια αυτό που λέμε ΟΡΙΑ.

Τα όρια προσδιορίζουν το χώρο και το χρόνο εφαρμογής τους, παρέχουν ασφάλεια και εμπιστοσύνη, αποτελούν σημεία προσανατολισμού, άλλα και ακυρώνονται, εφόσον προσδιορίζουν κανόνες συμπεριφοράς που ισχύουν μόνο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την αναπτυξιακή φάση του παιδιού


Τα παιδιά έχουν ανάγκη από όρια. Το να προσέχουμε και να σεβόμαστε τα όρια των παιδιών σημαίνει να καταφέρουμε να τους εξασφαλίσουμε συνθήκες δημιουργικής ανάπτυξης. Με αυτή την έννοια, τα ΟΡΙΑ προστατεύουν, δεν προστατεύουν όμως από την πραγματικότητα.


[…]

Οι γονείς, οι παιδαγωγοί, οι δάσκαλοι και γενικότερα όλοι όσοι συμμετέχουν άμεσα ή έμμεσα στην παιδαγωγική διαδικασία, έχουν ΑΝΑΓΚΗ από όρια.


Το να θέτεις όρια σημαίνει προσοχή και σεβασμό στην ανθρώπινη προσωπικότητα.


Και παρά το γεγονός ότι πολλοί γονείς, παιδαγωγοί και δάσκαλοι είναι πεπεισμένοι για την αναγκαιότητα της θέσπισης ορίων, όταν φτάνει η στιγμή, αμφιταλαντεύονται. Και αυτό, επειδή υπάρχουν αρκετοί που υποστηρίζουν, ότι αφού θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας, από μόνο του αποκλείει και τον περιορισμό τους από όρια.


Για αυτό και βλέπουμε πολλές σχέσεις γονιών – παιδιών, να «ξεφεύγουν» από τον έλεγχο.


Οι γονείς υποφέρουν και ανέχονται τόσα πολλά μέχρι που ο «κόμπος φτάνει στο χτένι». Τότε λοιπόν αρχίζει το άγχος, η κούραση, η αγωνία και ο θυμός( στους γονείς). Αρχίζουν και τα πρώτα σημάδια και στα παιδιά.


Ο πρώτος δομημένος χώρος που αρχίζουν να δημιουργούνται τα πρώτα ψήγματα είναι φυσικά το σχολείο, ή οι οικογενειακές γιορτές και συγκεντρώσεις


[…]

Και όμως τα όρια στο τέλος μάλλον μας απελευθερώνουν από τις καθημερινές τριβές. Αυτό που χρειάζεται να ξέρει κάποιος γονιός είναι ότι τα παιδιά χρειάζονται ΟΡΙΑ- τα έχουν ανάγκη. Ανάγκη πρωτίστως για ενδυνάμωση της αυτονομίας τους, του σεβασμού τους, της σταθερότητας, στη σωματική τους, και στη ψυχική τους ακεραιότητα, στον προσανατολισμό τους.


Τα όρια διδάσκουν στα παιδιά τι μπορούν και τι όχι, ανάλογα με τη κάθε φάση τις εξέλιξής τους.

Γύρω από τα σύνορα των ορίων υπάρχουν δυνατότητες και ικανότητες τις οποίες τα παιδιά μπορούν να ανακαλύψουν, να κατακτήσουν και να υιοθετήσουν.


Χωρίς όρια δεν είναι δυνατόν να υπάρχει ετοιμότητα και θέληση για απόδοση.

Τελικά τα όρια επισημαίνουν στο παιδί να προσέχει και να σέβεται και τα όρια των άλλων.

Χωρίς όρια και αμοιβαίο σεβασμό δεν είναι δυνατόν να υπάρξει κοινωνική συνύπαρξη και συντροφικότητα στις σχέσεις όχι μόνο τις οικογενειακές αλλά και τις κοινωνικές. Και βεβαίως τα παιδιά χρειάζονται γονείς που θέτουν όρια πρώτα στον εαυτό τους.


Αυτό σημαίνει να είναι κανείς έτοιμος να μάθει από τα παιδιά του, από τον αυθορμητισμό και τη δημιουργικότητα τους, αλλά ταυτόχρονα να τιμά και να υπερασπίζεται και τα δικά του όρια.


Για τους γονείς, τα όρια σηματοδοτούν ότι υπάρχει προσωπική ζωή, πέρα από την ενασχόλησή τους με τα παιδιά.


Οι γονείς έχουν το δικαίωμα να ζουν και ως αυτόνομες προσωπικότητες, πέρα από το γονεϊκό ρόλο.


Και όσο πιο έντονα το εισπράττουν από τα παιδιά τόσο οι σχέσεις με τους γονείς τους ισορροπούν καλύτερα μεταξύ εγγύτητας και απόστασης σεβασμού και ανεξαρτησίας, υπευθυνότητας και ελευθερίας.


Τα όρια δεν έχουν καμία σχέση με την τιμωρία και τις απειλές.

Όταν η σκληρότητα, η αυστηρότητα και η συνέπεια μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι τότε τα όρια, η παιδαγωγική τακτική χρωματίζονται αρνητικά.


[…]

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
 

Βασικές προϋποθέσεις για τη θέσπιση ορίων είναι η ΑΠΟΔΟΧΗ, η ειλικρίνεια, η διαφάνεια, ο αμοιβαίος σεβασμός, και η σταθερότητα.

- Όποιος θέτει όρια στα παιδιά οφείλει να αναγνωρίζει  τα δικά τους όρια.

- Οφείλει να αναγνωρίζει ότι και τα παιδιά χρειάζονται τον προσωπικό τους χώρο για να αναπτυχθούν τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά.

ΤΖΑΒΑΛΙΑ ΚΕΡΑΣΟΥΛΑ

Άλλο ένα άρθρο που βρήκαμε στις αναζητήσεις μας. Δείτε ολόκληρο το άρθρο εδώ: http://www.yeskid.gr/kosmos-paidioy/frontida-diapaidagogisi/diapaidagogisi/anaptyksi-kai-oria